Hotel Kouta

Toen we vanuit Port Said neerstreken in de stad bleek het toeristisch seizoen volop aan de gang en kostte het ons bloed, zweet en bijna tranen om een slaapplaats te vinden. We werden op onze zoektocht sympathiek bijgestaan door het personeel van een reeds volgeboekt hotel. De baas belde rond naar collega‚s en toen dat geen succes opleverde ging de portier met ons op zoek. Hij toonde ons een paar adressen en na lang zoeken en palaveren vonden we dan toch voor 60 E£ een kamer in hotel Kouta, ver van de zee, dat wel maar verder een prima adres. Het is wat moeilijk te vinden. De ingang ligt achterin een parfumeriegalerij in een drukke winkelstraat, zijstraat van de Saad Zaghloulstraat. Het moet ooit een pension geweest zijn waar mensen voor langere tijd verbleven, op de 2de verdieping van een oud pand. Het pension is heel goed onderhouden, je verwacht elk moment oog in oog te staan met een Britse dame uit de hoogtijdagen van the Empire. Hoge plafonds, donker houtwerk, witgepleisterde muren, vleugeldeuren en ramen met luiken, niet teveel lawaai van de winkelstraat. We hadden geen eigen badkamer maar de gemeenschappelijke was ok. We hadden een helikopter maar de kamer was al redelijk fris van zichzelf. Er is geen ontbijt.

Begin juli bleek het nog geen probleem in de late namiddag een kamer te vinden. Ik zakte af in hotel Union (Avenue 26 July, n°164; tel 48 07 312), een goed adres. De lobby kijkt adembenemend uit over de Corniche, sommige kamers eveneens maar niet de mijne. Voor 52 E£ kreeg ik een mooie kamer met ventilator, tv, nette badkamer en balkon met (vanuit de verte weliswaar maar toch) zicht op zee. Er was geen ontbijt in die prijs inbegrepen.